İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiiri okumak değil, anlamaktır önemli olan. Siz okumanın hakkını veriyorsunuz. Onur duydum. Teşekkür ederim. Emeğinize yüreğinize sağlık ??
Kalemin Tereddüdü
Bu şiirde yazma eyleminin hem coşkusunu hem de çekincelerini ustalıkla yansıtıyorsun. “Kalemim aç ve oynak” ifadesiyle, kelimelere susamış bir zihnin resmini çiziyorsun. İyiyle kötünün, yakınla ırağın, hayatın tüm zıtlıklarının kâğıda dökülme arzusuna karşı, “Yazsa mı, yazmasa mı” ve “Dökse mi, dökmese mi” ikilemleri, iç dünyandaki sansür–özgürlük gerilimini hissettiriyor. “Nihavent edasında” dize ise, bu iç çatışmayı adeta bir müzik parçası gibi duyuruyor. Şiir, hem kalemin hem gönlün tereddüdünü estetik bir dille dile getiriyor.
Kalemin açlığıyla gönlün tereddüdü arasında kalan dizeler… Nihavent bir ezgi gibi akıyor. Yüreğine sağlık Aydan Bacım.
Şiiri okumak değil, anlamaktır önemli olan. Siz okumanın hakkını veriyorsunuz. Onur duydum. Teşekkür ederim. Emeğinize yüreğinize sağlık ??
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta