Sonradan... hep sonradan alışıyorum işte.
Zaman akıp gidiyor ve benim aklım başıma hep sonradan geliyor.
Bir özlem yangını büyüyor içimde, Moriyennam...
Dönüp dönüp hayaline sarılıyorum,
Sen hâlâ o taptaze, sıcacık bakışınla duruyorsun karşımda.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta