Mor menekşe tadında bir yalnızlık çöktü bu gece;
Kokusu sen... Rengi biraz hüzün.
Parmaklarım boşluğu okşarken,
Sanki evren senden kalan bir sürgün.
Gökyüzü suskun, yıldızlar yorgun;
Ay bile eksik bu defa.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta