Yusuf Berkman - Mor Günler Şiiri - Antol ...

İstesek de İstemesek de Yürürlüğe Girmişti Kirlilik Bir Kere,
Gülümserken İnsancıklar Beyaz Yüzleriyle,
İyiler Uzun Zaman Önce Sinmişti Bir Köşeye, Sindirilmişlerdi Öylece,
Parçaladım Tutup da Geceyi,
Ardında Bir Umut Bulurum Diye!
Kanayan Avuçlarımla Araladım Çaresizlik İçinde, Kucağımda Kaldı Kimsesiz Bir Gün Doğumu Her Seferinde,
Kirli Gülüşüyle Bir Çocuk Bakıyor Gözlerime,