Yerini sevmeyen ruhun hüznü bedenine yansır da yansır
Çürümüş zamanı ayıklanmayan ömrün yükü ağırlaşır
Güneşi göstermeyen yürekten zengin kalkışıyla gidilir
Öyle bir belirle ki yönünü, gönül camın hep güneş alsın
Candır bu en çok da yüreği kırılınca dökülür saçılır
Kırdığı bardaktan umut içmeye kalkan nasıl da aldanır
Vazgeçen ahirete gitmiş kadar kendini uzağa alır
Gönlümün kenarındaki mor gülüşlü umut, bahar başlasın!..
Kayıt Tarihi : 30.12.2024 21:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Bir çift kuş taşıyorum içimde Kuş olup taşıyorum kirpiklerime Ey toprağım çiçek çiçek gülümse Yoksa Geçmeyi bilmeyecek bu sancılı geceler...sevgi gül ....n
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!