Yerini sevmeyen ruhun hüznü bedenine yansır da yansır
Çürümüş zamanı ayıklanmayan ömrün yükü ağırlaşır
Güneşi göstermeyen yürekten zengin kalkışıyla gidilir
Öyle bir belirle ki yönünü, gönül camın hep güneş alsın
Candır bu en çok da yüreği kırılınca dökülür saçılır
Kırdığı bardaktan umut içmeye kalkan nasıl da aldanır
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta