Yerini sevmeyen ruhun hüznü bedenine yansır da yansır
Çürümüş zamanı ayıklanmayan ömrün yükü ağırlaşır
Güneşi göstermeyen yürekten zengin kalkışıyla gidilir
Öyle bir belirle ki yönünü, gönül camın hep güneş alsın
Candır bu en çok da yüreği kırılınca dökülür saçılır
Kırdığı bardaktan umut içmeye kalkan nasıl da aldanır
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta