Mor dutlar
Hayal gemisinde bata çıka gezinirken biz
Yataklarda mayalanmış uykular
Vakti zamanında çizilmiş ki hudutlar
Yanımızda yöremizde tutuklanmış umutlar
Hayalimden gitmiyor hiç
Bir inadım kaldı eskiyip değişmeyen,
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım
Devamını Oku
Bir de kahrolası gururum.
Kelepir bir hayatla, ucube bir dünya arasında
Gidip gelen eski bir taka misali yaşarım, yaşamaksa
Zaten karanlık geceler misâli bahtım




nE KADAR GENİŞ BİR HAYAL GÜCÜ. beni de çocukluğuma götürdü. Mor dutlara razıyım. Onlar yıkanınca çıkar. Ağzımız burula burula yediğimiz taflanlar geldi aklıma. YAPRAĞI BİLE DÜNYADAKİ YAPRAKLARIN EN KOYUSU...Asla boyası çıkmaz ne yapsan...Umutlar tutklansa da hayaller gezitiye devam ediyor usumuzda...
Kutluyorum Nimet hanım... KEYİFLE OKUDUM....
'Mor dut' dedikleri, 'pembeden koyuya doğru 'albenisi yüksek', hissiyatı dolu dolu umuttur...
Salıncak ise o umdun bağlanmış, üstünde bizim rüya görüp sallandığımız şeklidir...
Başka türlü nasıl geçsindi yıllar, birbirinin aynısı?
Şiirden bana geçenler miydi, yoksa benim kattıklarım mı?
Her ne hal ise.. Kapıldım, sevdim şiiri, o kadar...
Kutluyor, saygılarımı sunuyorum Nimet Hanım...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta