Karanlık ufukların uzaklığı içimi acıtıyor...
Kürek çekmekten usanmış bededim...
Hani çare denilen güneş nereden doğuyor?
Yoksa aydınlık mı istemez gözlerim?
Sıcak ellerinin yokluğu yüreğimi dağlıyor...
Özlemle perişan olmuş benliğim...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




ÇOK YALIN VE ANLAMLI..KALEMİNİZE SAĞLIK...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta