Dündü seyrine daldığım ufuktaki mor dağlar.
Ovada, şehirde kararmış suları, olmuş yalnızlık yeri.
Bana huzur namına bırakmadı bir çul miras.
Ne kendine ne bana olmadı pek bir hayrı.
Vahşi doğa, hani korkular yuvasıydı orman.
Niçin içimde dolaşıyor dağ başı yalnızlığı.
Sadece küskün mü sandınız hey hat hayır.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta