En çok acıdan inlerken, gönüllü başkası oluyorum.
Anlamları tüketince de kendime koşuyorum, gizlice…
Sanırım; kendi benliğimize çaktırmadan maskeleniyoruz,
Profesyonel oyuncular misali…
Suyunu tüketmiş bardaklarda, kurumuş güller ve
Uykusuz gecelere düşen kişisel çıkmazları yazarken…
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta