En çok acıdan inlerken, gönüllü başkası oluyorum.
Anlamları tüketince de kendime koşuyorum, gizlice…
Sanırım; kendi benliğimize çaktırmadan maskeleniyoruz,
Profesyonel oyuncular misali…
Suyunu tüketmiş bardaklarda, kurumuş güller ve
Uykusuz gecelere düşen kişisel çıkmazları yazarken…
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta