Bu şehrin bütün ışıkları sönmüş bu akşam
Bir ben kalmışım sessizliğimle baş başa
Ne kuşlar öter şimdi
Ne de gölgem yarışır benimle
Aslında anlatmak istediğim
Yine böyle bir akşamdı Seninle...
Gecenin çıldırtan karanlığıydı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta