Mizan Şiiri - Engin Topkan

I.
Ömür nakış nakış işler her perde,
Nefsimi bu fani tenden soyamadım.
Çareyi aradım düştüğüm yerde,
Sevabı günahtan seçip tartamadım.

II.
Aynalar vermedi gizli sırrını,
Önümde açılan dünü çözemedim.
Göremedim ruhun ak yarınını,
Ömrümü bu çarktan çekip almadım.

III.
Dünya hırsı sarmış dört bir yanımı,
Gaflet uykusunda gördüm canımı.
Fani fırçalarla boyar tenimi,
Hakikat nuruna ışık tutamadım.

IV.
Adım Tartan Adım, mizan kuruldu,
Kendi vicdanımda hüküm yoruldu.
Yolun sonu yüce Şah'a varıldı,
Nefsin sarayını sarsıp yıkmadım.

V.
Gönül bir ulu han, yükü sırtlanır,
Gelen o hırsları candan soyamadım.
Ameller yazılır, hesap katlanır,
Mizana tek bir hayır koyup katamadım.

VI.
Ey talip, aynayı kır da gör özü,
Hırstan kör olmuş öz, görmez kör gözü.
Sahte tahttan inmek, söndürür közü,
Tartan adım ama özüm tartamadım.

ENGİN TOPKAN (03.09.2026)