Mitolojik bir savaşın geride bıraktığı harabenin tam ortasında,
Asası kırılmış bir geçmiş zaman tanrısı;
Sakallarını yolarak, feryat ederek uğurluyor dünyayı son yolculuğuna.
Kara bir delikte yaşamaya mahkûm kemirgenler gibidir artık insanlar.
Birbirlerini yiyerek tükenecekler...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta