Asırlar evvel olduğum gibi bugün de bir Firavunun esiriyim, Sonunda olur muyum ki bir Yusufun teslimiyeti ,
İflah olmadılar hep bir tarafa savurdular bedenleri ,
Neydi hüznün, kırgınlığın, yetim kalmanın rengi..
Nasırlı kalpler ..
Hep parça parça bölünmekteyim .
Diller lâl olmuş uzaktan uzaktan izlenmekteyim .
Geride gözü yaşlı Züleyhalar bırakıverdim .
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta