Yitik şehrin misafiri, ebet yolcusuyum.
Heybemde yüklerin en ağırı, insan olmak
Çöl sıcağından arta kalan aşk tortusuyum.
Dertlere uğratan derdim, kâmil insan olmak.
Belli değil bu şehri kaç günde geçeceğim.
Bir emrin kılıcına başım ansızın feda.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta