Sen aşkın menzilinde hızla yol alırken,
Ben hava kaçıran zeplin gibi dolanıyorum fezada.
Düştü, düşecek insanlığım, göğün yüzsüzlüğü karşısında.
Ham maddeme söyledim; bulunmayak bundan sonra!
Ben baştan sarmaya başlamışken kırıklıkları,
Sen parçalanmış bir vazo gibi tutkallanırsın başkasına.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta