Sınırsız mekânda kâinat yüzün
Mîm’inden öğrendik ahlaktır özün
Âdem’den mana mevsimsiz güzün
Kaç ömür tükettin gerçeksiz gözün.
Fındığın içi soyutta gizli
Kemirme kabuğu, içine gir sen
Somuttan görünen nefsinden izli
Miraçla yol al kabuksuz tizli.
Putundan şeytanın olmasın engel
Birliğe davet var, ne olsan yine gel
Cem olsun vücutlar, tek yürek konuşsun
Özünü bulanlar namazla buluşsun.
Ruhundur yükselen asansör misali
Sâlihin duruşu kimliği, eşkâli
Kaç sanem kırdın hayatın yolunda
Gerçeği ara bilezik kolunda.
Düşünce dünyası sınırlı evren
Aşk ile yol al, sen maşuğa siren
Bülbülün ötüşü yangını bitmez
Ölümle doğumun vuslatın itmez.
Harami dünyada feleğin çarkı
Miracı öğretir edebdir barkı
Acıyı bilmeyen tatlıdan anlamaz
Ruhunda tekâmül, kulağı çınlamaz.
Kayıt Tarihi : 15.1.2026 10:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!