Mîr-i Kelam
Fırtınalar vurdu beni, yâr koynunda duruldum,
Bağrımdan bir kor koparıp, gözlerine yoğurdum.
Bakan bilsin, yıldız mıdır, yoksa benim cânım mı?
Gecelerde ışık olur, gönlümdeki şanım mı?
Toprağa düş, cânım, yârim, en güzel gül sen açın,
Teni bahar, sesi rüzgar, kokun cümleye saçın.
Günebakan sana döner, ne güneş ne ay bakar,
Seninle bezendi cihan, dallarına can akar.
Kayıt Tarihi : 25.06.2026 15:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!