Bugün saatte günde tren cigligi
Kirilip kopan hersey zemin ve tavanarasi boslulari dolduran
Heryer kendi üstüne agir acikli öykülerin yoksul soguklugu icinde
Bunalmis bogulmus odalar esyalar avizeler saksilar evler ve bahceleriyle
Sonsuz bir yalnizligi saklayip siginarak
Herkes birbirinden diyemedigi
Ve ancak hic kimsenin olmadiyi kimsesizlikler kucaginda konusmaksizin susup
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta