Ey gönül! Bir menfaat için özünden dönme sakın,
Yalanın sofrasına oturup yükünle yakın.
Hakikatin ışığını bırakıp karanlıkta kalma,
Dünya malı için hırstan yana minnet eyleme sakın.
Ey gönül! Bir nefes uğruna eğilme yere,
Yükseklerde gezenlere aldanma sakın.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta