Doğa yine kar altında, uzun bir kış dinlenmiş,
Bu senede erkenden, tekrar ilkbahar gelmiş.
Ağaçlar ve çiçekler, yeniden filizlenmiş,
Arılar- kuşlar-kurtlar, birbiriyle eşlenmiş.
Dişi bir serçecik, yem bekliyor sabırla,
Dört adet yavrusuyla, yuvasının başında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta