Otuz minik göz
Korkak ağlamaklı.
Yanakları al al
İlk günleri sancılı.
Diken üstündeler,sınıfa yabancı..
Minicik yürekleri hep birden atıyor
Dönüyor saatin çarkları..
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bir öğretmen olarak şiirinizi gıptayla okudum... Sınıfın havası bana kadar geldi... Kalkan elleri tuttum, yumuşacık... Gözlerindeki 'soru işaretlerini' yakaladım, tebessüm ederlerken...
Ve ardımızda hep o 'MAVİ GÖZLER...' Bizimle işliyordu dersimizi... Bizimle mutluydu her soruya cevap geldikçe...
O resimler bile tartışma konusu yapılıyorsa... Sınıfımızdaki 'koskoca boşluk' nasıl dolar?
Kutlarım Öğretmenim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta