Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Birbirine benziyorlar her yönden
Dertleri bir, kinleri bir bunların!
Bunu böyle bilmeliyiz bu günden
İstikamet, yönleri bir bunların!!

Virüsten saldırgan, şerefsiz sürü
Düşmanlıkta, kinde buluşuyorlar
Bunlar mikropların en hunhar türü
Gizli tezgâhlarda oluşuyorlar!

Dışarıdan kumandalı enikler
İçimizde dolaşıyor çok garip!
İkiyüzlü bukalemun dönekler
Yıkım için çalışıyor çok garip!

Ben sana hasta oldum, devası sen olasın
Sensizim kimsesizim, bende bir yanlışlık var!
Paramparça gönlümün, sıvası sen olasın
Sensizim sensin sızım, tende bir yanlışlık var!

Bir bilsen saçlarım, koparıp yolduğumu

Bir yolcu gibisin gelip de geçen
Bir ağaç altında kaldığın kadar!
Ebedi âleme ölüp de göçen
Ömrün iki rekât kıldığın kadar!

Kuşların yemeği börtü böcekten

Bir zalimin feci sonu!

Zalimin hakkından zalimler gelir
Rabbim şerlerinden Sen koru bizi!
Şimdi de sırada kim var kim bilir
Rabbim şerlerinden Sen koru bizi!

Hasreti çekilmez özlemi yüce
Ah vatanım deyip yanar dururum
Hep aynı hikaye her gün her gece
Doğduğum yerleri anar dururum

Yaş kemale ermiş kalmadı huzur

Kibirliye karşı kibir, vakardır, kibir değil
Ayrıca da sadakadır bu i k i s i bir değil!
Ona karşı sessiz durmak zillettir sabır değil
Horlayana sen de horla, hırlayanla bir olma!

Şom ağızlı insanların eğlencesi olunma!

Biriz, gürüz, iriyiz yoktur ayrı gayrımız
Ayrılık güçsüz kılar başka işe yaramaz
İtişip çekişirsek kalmaz bizim hayrımız
Biz bir olursak kimse karşımızda duramaz

İnkârına, yalanına, alıştık
Hasedi sürekli, kini bir başka!
Nankör dedik, anlamaya çalıştık