Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Atıkları karıştırıp
Bir arada tutmamalı
En iyisi ayrıştırıp
Birbirine katmamalı

Kendisi de biliyor yaklaştı yolun sonu
Didinip, tutunuyor bir çıkış yolu arar
Anlayan beri gelsin karmakarışık konu
Celse üstüne celse veremedi bir karar

Her dem şiire yansır şairin son durumu
Akıl bunu çözemez şaşar da hayret eder!
O an ne hissederse oluverir yorumu
Başka bir şey düzemez, koşar da hayret eder!

Kaleminden dökülür her neye muhtaç ise

Ondan alıp bundan alıp, kendi fikri gibi yazar
Ucu belli sonu belli, okuyanlar şiir sanır!
Ne ustaymış ne mahirmiş, ayak uyak sözler uzar
Aynı tezgâh, aynı kalıp, dokuyanlar şiir sanır!

Kelimeler lime, lime hece, hece dizilirken

Şiir işte böyle bir şey!

Yansıtır iç alemini
Şiir işte böyle bir şey!
Esir alır kalemini
Şiir işte böyle bir şey!

Şiirlerim

Gündüzüne gecesine
Sıkışıyor şiirlerim
Kafiyesi hecesine
Yakışıyor şiirlerim!

Bu nasıl bir güç ki bana yazdıran
Parmaklarım tuşta şiir oluyor
Nedir yüreğimi böyle çözdüren
Toprak desem taş da şiir oluyor

Elimde değil ki ilham böyledir

Sıkma tatlı canını!

Gönül, vicdan, sağduyu imanlı da çok olur
Dış görünüşe kanma, sıkma tatlı canını!
Bu hasletlerin çoğu imansızda yok olur
Herkesi kâfir sanma, sıkma tatlı canını!

Ne demişler sevdiğim, “kalpten kalbe yol vardır”
İşte tam bunun için, aşkına âşık oldum
Hep senin olsa bile, sevgisiz dünya dardır
Ben sadece gönlünün köşküne âşık oldum

Gece gündüz demeden özenli emeklerin:

Puşt Amerika!

Dünyayı savaşa sürükleyip de
Nice can yakıyor puşt Amerika!
Her türlü fesadı körükleyip de
Hep kârlı çıkıyor puşt Amerika!