Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Servetin kadardır senin değerin!
Eğer paran yoksa neye yararsın!
O zaman beş para etmez ciğerin
Ha varsın ha yoksun külli zararsın

Can ciğer görünür, gözü parsada!

Mutluluğu Allah’tan başka şeye bağlayan
Peşinen kaybetmiştir asla huzur bulamaz!
En mutsuz kişi odur en çok odur ağlayan!
Ne yapsa bu dünyada muradını alamaz

Konumu, makamıyla övünen aldanmıştır

Gıybet!

Gıybet çok kötü huydur fesatların işidir
Bunun da karşılığı cehennemde yanmaktır
Bunu yapan yamyamdan daha kötü kişidir
Felaketin büyüğü onu hafif sanmaktır!

Gurbet acılıarı!

Hasretten yandı canım şu gurbetin yüzünden
Zorluklara direndim çöküverdim hüzünden
Gurbeti terk etsen de kimse gelmez izinden
Acımı hicranımı yüreğimde gizledim

Güllerim kırıldı boyun eğdiler
Gel bülbülüm gonca güle kon demem
Dallarını deste deste yığdılar
Bekleyip onlarla sen de yan demem

Ötme bülbül ötme bağrımı delme

Konuştukça batıyor bu yurdun elitleri
Sözüm ona demokrat ahlâkı, arları yok
Sürekli körüklüyor öyledir el itleri
Edepsizlik aleni utanma zârları yok!

Her yerde Müslüman’ın kanı aktığı hâlde

Güncel Vezni aher……..Satranç


Sorumsuzca çağrı yapıp herkesi tahrik etmiş
Çağrı yapıp köpekleri kışkırtıp öne itmiş
Herkesi kışkırtıp sonra, seyretmiş o ne it'miş

Önce bir denize at sonra da gidip kurtar
Oynanan bu oyunun tekrarı bıktırıyor
Hınzır malumdur ancak diğer etler de murdar
Ne yenir ne yutulur etrafı kokturuyor

Fitne fücur fesada ehli-sünnet dedirtip

Gülü değil gördüğümüz dikense
Boş şeylere kafa yorduk sayılır...
Güncel konu şimdi sorun kökense
Dağları boş yere vurduk sayılır...

Düdük öttü ancak bitmedi oyun

Gördüm!

Milletin başına örülür çorap
Yürüyen ayaklı yalanı gördüm
Kafalar karışık, gönüller harap
İçmeden kafayı bulanı gördüm!