Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Muhasebe!

Fitne, fesat, gıybetin ortasına dalmışız
Kul hakkına girerek kabahat işliyoruz!
Cahil cühelâ, âlim hep sınıfta kalmışız
Üstelik Müslümanız namazı beşliyoruz

Soyuna soyuna kopmuş soyundan
Danası öcü der, anası yayar!
Alışmış vaz geçmez asla huyundan
Gündemde olmayı kazanım sayar!

Köre aynaya bak demek yersizdir
Bakmaya, görmeye gözü yok gözü!
Göz varsa da atıl, o da fersizdir
Müspet ihsas için özü yok özü!

Allahsız kitapsız dinsizsen eğer
Yerini bil soysuz haddini aşma!
Milletim densize vermez ki değer
Defol bre Allahsız bize sataşma!

Sözde aydınlardan hiçbir şey çıkmaz

Göç etmek zorunda kalsa bu millet
Nereye göçerdi kime giderdi?
Hâsılı mülteci olsa bu millet
Kim kucak açardı kime giderdi?

Her devirde aynıdır müminin özelliği
İslam’a tutku ile uyana şaşmamalı!
Müslümanı mest eder bu dinin güzelliği
Ruhunda sevinç, huzur duyana şaşmamalı!

Kullarım sorar ise çok yakınım diyorsun
Hakkı söyler kelamım arı “duru” Allah’ım
Sana dua edene icabet ediyorsun
Gönlümüze neşe kat ver “süruru” Allah’ım

Katı kalbe, düşüncesiz kafaya
Acı haber duya duya alışmış!
Mücavirler duçar iken cefaya
O keyfine uya uya alışmış!

Münafık name!

Münafığı bilmeden tanımadan ses etme!
Sizlere tanıtayım kızılını, morunu !
Sen bildiğini oku, o var diye pes etme
İkna etmesi zordur çoktur mırın kırını!

Muhtelif bitkiler çiçek açarken
Ötleğen sâdece güle müptelâ
Âlemi temaşa edip uçarken
Aslında konacak dala müptelâ