Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Yiyecek-içecek, giyeceklerin
Temininde olur, aşını bilir
Devamlı düşünür diyeceklerin
Anasını bilir, eşini bilir

Çoluk çocuğuna haram yedirmez

Nice vakti boş geçirdim acep neyi doldurdum?
Vakit mi beni öldürdü, ben mi vakit öldürdüm?
Öldürmek Allah’a mahsus, hayatımı soldurdum!
Bir nefeslik ömrüm kaldı, “Lâilâheillellah”

Bütün çabam bu hayatı doğru yolda bitirmek

Gurbet elde yaşamak ne kadar da zor imiş
Huzurlu bir şekilde burda kalamıyorum
Duydum ki memleketi, yönetenler kör imiş
Oraya da dönmeyi göze alamıyorum

Dış kalıbı insan da içerden çürüyenler

..............Okuyan Mustafa EREN.............

Kurbanlar bayramı kutlarsa eğer
O zaman veririm bayrama değer
Hakiki kurbanlar biz idik meğer

Ağlarım ağlarım gözlerim şişer
Bu gurbet ellerde bayram sabahı
Memleketim yurdum aklıma düşer
Bu gurbet ellerde bayram sabahı

Ne anne ne baba yolları gözler

Hasretin yakmadan beni kül edip
Bir gece ansızın gelsen ne olur
Gönlümden sıyrılma ellere gidip
Seni sevdiğimi bilsen ne olur

Hazanı yaşatma benim ömrüme

Kement atıp boynumu bağlamazsan olmaz mı?
Kendi halimde bırak, meydana sal bitanem
Beni ağlatıp durdun, ağlamasan olmaz mı?
Gönlüm sende unutma, canımı al bitanem

Bilir misin her anda seni sayıklıyorum

Selam ile başlamak hem sünnettir hem hoştur
İnsanlar çoğu zaman söyledikleri boştur
Hayat kısa ve müşkül, gençlik garip bir kuştur
Kıymetini bilmeyen pişmanlıktır hasadı

Dağları viran etmez ne kurdu, ne ayısı

Hasret yükü sırtımda
Ezildim gurbet elde
Sevdiklerim ardımda
Üzüldüm gurbet elde

Sefa süreyim diye

Doğru yanlış farketmiyor
Durur zavallı zavallı
Hinliğini terketmiyor
Yürür zavallı zavallı

Anlamıyor yettiğini