Mikdat Bal Şiirleri - Şair Mikdat Bal

Zahmet ettin bilmez gibi özünü
Ümit olsa söylerdim ki sor gitsin
Sağır sultan duymaz senin sözünü
Cevap bende, başka sorma sür gitsin

Sen susma ozanım yazına kuvvet

Yerimizde saydık geriye döndük
Bir yere gitmiyor, gitmiyoruz biz
Eski heyecanı tarihe gömdük
Artık feryat figan etmiyoruz biz

Ortaya atıldı düş olsun diye

Yalancı duygular sahte edalar
Çok gayret ediyor vay sahtekar vay
Ocak batırıyor böyle hatalar
Hep hayret ediyor vay sahtekar vay

Öyle sapıklar var takılır cama

Para etmez ürününüz
Siz seçtiniz sürününüz
Bunlar kendi sorununuz
Görün artık uyanınız!
Yok mu beni duyanınız?

Türk’üz Türk bizim adımız
Türk şanımız sıfatımız
Rehber oldu ecdadımız
Ezelden atiye doğru

Ortaasya ilk yurdumuz

Uşağum 24. (yerel)


Alem sana düşman olsa aldırma
Gönlün geniş olsun nefret doldurma
İşini bil gereksizce saldırma!

Yanlız sensin arzum sensin niyazım
Vicdana gel bir kulak ver duy beni
Yalvarmaktan arşa çıktı niyazım
Bir söz söyle diler isen pay beni

Çok çektirdin çok ağlattın, öldürme

Çok kerre, yok yere, bıcak bıcağa
Bir kavgadır, çıkar, yazık oluyor
Bir kabalık sorma kucak kucağa
Vatana millete yazık oluyor

İpleri elinde tutanlar gizli

Bu yazdığın, Cince mi Türkçe midir
Nesir midir, düz müdür, hece midir
Lisanımız sizce eğlence midir
Yaptığınız düpedüz maskaralık
Kaleminiz, beyniniz mi kiralık?

Yazıyorum her gün bir kaç şiiri
Kalem benim, kağıt benim, söz benim
Bir haberdir, bir resimdir her biri
Dilim söyler, gönlüm çizer, poz benim

Bazen acı, bazen tatlı, bazen boş