Gül ve diken de kendi haline sekermis
Giyer bürünürmüs her kiragi caliminda simli srilari sonbahar
Gidiyorum iste bir yolboyu dünüm toprak yarinim toprak
Sarildikca kivrimlarini sarhos dolaniyor zemberek ne vakit belli
Ne yön belli
Ne sus belli ne ciglik..
Kurak ögün calkalar dururken yuvarlanip giden dünya
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta