Gül ve diken de kendi haline sekermis
Giyer bürünürmüs her kiragi caliminda simli srilari sonbahar
Gidiyorum iste bir yolboyu dünüm toprak yarinim toprak
Sarildikca kivrimlarini sarhos dolaniyor zemberek ne vakit belli
Ne yön belli
Ne sus belli ne ciglik..
Kurak ögün calkalar dururken yuvarlanip giden dünya
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta