Sokak çocuğudur onlar, bilmez sabahı
Aç sefil çaresizdirler, yok bir günahı
Hepsi mazlumdur, alınmaz onların ahı
Onlar bizim, onlar bizim çocuklarımız
Dayanmaz bunca acıya, ağlar bazısı
Meyhaneden çıkıp, yolda yürürken
Baktım sabaha daha var, çok erken
Sokakta aylak aylak, dolaşırken
Uzaktan bir falcı, yanıma geldi
Niye durmaz dedi, gözünde yaşın
Tüm hayallerimi yıkıp, derbeder ettin
Acılarla bıraktın sen, canıma yettin
Yıllarca çektirdin bana, artık sen bittin
Yeter benden aldıkların, ey zalim felek
Yeter artık, çektiğim onca derdim vardır
İnsanoğlu düşkün, zevki sefaya
Boşa zaman harcar, düşer cefaya
Yaşam nedir bilmez, vurur kafaya
Sonraki pişmanlık, hiç fayda etmez
Yetim hakkını yer, boş hayal kurar
Allah korusun bizi, beterinden
Vallahi öleceğim, kederimden
Nefret ediyorum, bu kaderimden
Feryada gücüm yok, ne gelir elden
Kalbimde acı var, ne diyem sana
Zalim felekle, bir yola çıktım
Kuşattığı, o kaleyi yıktım
Çok ezdi beni, canımdan bıktım
Kaderim yine, zulmetti bana
Felek niye bana, aman vermez
Feryada gücüm yok, kanıyor yaram
Çekerim bu derdi, yoktur bir soran
Dünyada kalmadı, sözünde duran
Yüreğim kan ağlar, işte o zaman
Anlatamam ki, sana bir kelime
Dosta dost de, ürkütme katırını
Yabana atma, dostun hatırını
Okursan şiirin, son satırını
Feryat figan edip, ağlayacaksın
Yazık oldu, akıp giden bu yaşa
Gemileri yüzdürürler, ummanda
Keyif çatarlar, sauna hamamda
Halen yaşıyorlar, eski zamanda
Akıl başka, fikir başka bir yerde
Ülkeyi bitirdiler, azar azar
Karanlık gecede, ağlayıp durdum
Elemi kederi, ben burda gördüm
Niye çileliyim, kendime sordum
Acıma halime, nolur gardiyan
Sabahları kalktım, hep aynı yüzler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!