Haksızlıkla uğraşmayı, görev bildim kendime
Hep kötüyle savaştım, çare olmadı derdime
Haksızlık karşısında taşarım, sığmam bendime
Doğru bildiğim yolda yürürüm, eğmem başımı
Çiftçimiz battı, yapılmaz arpa buğday ekimi
Gördüğü o anda, gönül bağlamış
Yar bilmeden, yüreğimi dağlamış
Gözü yolda, baka baka ağlamış
Hadi gel de bana, canım vereyim
Ne istersin, gönlüm hala peşinde
Zam zam üstüne gelir, arttıkça artar
Nice mülk sahipleri, bir anda batar
Kriz bir canavardır, seni beni yutar
Ekonomidir bizim, can damarımız
Yaşam standartları, onun ile gizli
İsyan etsem, geçen kara günlere
Sevdiysen, düşürme dilden dillere
Neden bırakıp, gittin yad ellere
Unutmam ben seni, ah ela gözlüm
Çıkaramam seni, gecelerimden
Canlarımız yok oluyor, birlik olmak gerek
Binalar yıkılmış, yetişmiyor kazma kürek
Yaralılar ağlıyor, dayanmaz buna yürek
Allah’ım sen koru, böyle afetlerden bizi
Yıkılıyor çürük binalar, taşlar düşüyor
İhanet dediğin şey, mertliği bozar
Vampir gibi kan içip, azdıkça azar
Her bir kötülük onda, olsa ne yazar
Niçin böyle yapıyor, ah bu insanlar
Böylemi olacak, dünyanın yazgısı
Bir gün olur ki, ömrün biter gidersin
Malını mülkünü, kim yiyecek dersin
Dünya malı senindi, şimdi çekersin
Ellemeyin yaramı, hep öyle kalsın
Sevgiye hasret ise, gönülde olan
Niye felek niye, çare yok bu derdime
Sorarım bu soruları, kendi kendime
Akıl sır ermiyor inan, senin fendine
Elleme zalim elleme, sen bu yaramı
Zalim felek bırak beni, usandım senden
Sensizlik bana çile, inan ki canım
Dinleyince sözleri, donuyor kanım
Hasta yatağındayım, ağırdı yanım
Bana elveda deyip, gitme ne olur
O zalim felek sana, verecek dersin
Yaşam artık, benim neyime
Kan mı damlıyor, yüreğime
Yazık olmasın, emeğime
Elveda derken, o günlere
Bütün hayatım, zehir oldu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!