Sözüne güvenip, kapına geldim
Bakmadın yüzüme, ayıptır dedim
Açmadın kapını, kararım verdim
Bitsin bu yalanlar, istemem daha
Acı içindeyim, ben yana yana
Bir bakışıyla benim, kalbimi deldi
Açtı gönül pencerem, içeri girdi
Âşık olan gönüller, murada erdi
Kalplerimiz birleşti, işte o zaman
Birbirimizden, ayrı kalmak nafile
Bu aşkın kalbimi, derin yaralar
Düşmanların yine, seni karalar
Yalan deme, bozulmasın aralar
Beni kahredersin, işte o zaman
Seni seviyorum, sen buna inan
Yalnızım efkârlanıp, daldım hayale
Aşkımızın yüzünden, düştüm ne hale
Güzelliğin benziyor, gökte hilale
Sana o dertlerimi, yazmak istedim
Aklım takılı kaldı, eski yıllara
Acımadan, şu gönlümü kırdılar
Ben kaçtıkça, onlar beni buldular
İnsafsızca, hep kafama vurdular
Gidin bu başımdan, ey insafsızlar
Açılan yarayı, sakın sarmayın
Ne oldu, o çiçek tutan ellere
Barışa giden, o güzel günlere
Ne oldu, o cennet gibi yerlere
İnsanlık bitti beyler, yazık bize
Ne oldu böyle, hiç anlamıyorum
Hasret durağıdır, bu gönül sensiz
Kalbimde yerin var, orada eşsiz
Gel artık yanıma, gecem çok sessiz
Hasretim sevgine, hasretim gülüm
Sen gittin gideli, dertlere düştüm
Oy verip vekile, yerimizde saydık
Nerde bir faizci, el açıp yalvardık
Vekiller sefasında, yine biz kandık
Hep birlikte, bedelini ödüyoruz
Her şeye itirazcı, her şeye karşı
Nerede bir yobaz varsa, onu överler
Atama utanmadan, laf edip söverler
Elimizden yok olup, gittiyse değerler
Onu biz seçtik, o bizim marifetimiz
Beka diye, başımıza bela açanlar
Memleket gitti gidiyor, susuyor diller
Yine ağır geldi zamlar, kırıldı beller
Garip guraba haline, gülüyor eller
Bir de fakirin haline, bakınız beyler
Birileri havyar yer, bal ile beslenir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!