Selamın gelmese, kalbim çıkar yerinden
Sözlerin yaralar, şu kalbimi derinden
Bir baksan anlarsın, gözlerimin ferinden
Sök al yerinden kalbimi, al senin olsun
Bir selam vermeyle başlar, o büyük aşklar
Gonca bir gül iken, neler ettiler
Kökten söküp beni, çöle diktiler
Bu kırık gönlüme, nifak ektiler
Al yine gönlümü, al senin olsun
Ben bu kaderime, isyan ederim
Yeşilin bol olduğu, güneşin güldüğü şehir
Derelerin önünü kestiler, akmıyor nehir
Halkına çektirdiler, yaşamı ettiler zehir
Bulunmaz bir eşin senin, benim güzel Artvin’im
Türkiye’nin gururusun, çoktur okur yazarın
Hadi sevdiceğim, aşka vermişsin mola
Şişeyi açmadan, sallandın sağa sola
Kaderim bir meze gibi, sunuldu sana
Ağırıyor başım yine, sarhoş gibiyim
İnan yerin duruyor, hala o kalbimde
Kurban olurum sevdiğim, o kara kaşa
Yazık olur ömür geçse, cihanda boşa
Gel yürüyelim, ayağın değmesin taşa
Gel bu yolları birlikte, aşalım canım
Aç şu kollarını, gel bana koşa koşa
Allah’ım bir ateş, düştü gönlüme
Sarhoş gibiyim, gelemem kendime
İnan ki muhtacım, senin sevgine
İnan ki sevgilim, aşığım sana
Gel benim yanıma, sıkışmaz başın
Akıyorsa, bu gözyaşım
Derdimden, ağarır başım
Ağzımda, kalmasa dişim
Ben sana, aşığım inan
Gel bana, birazcık desem
Yine hüzünlüyüm, dertleniyorum
Duy sesimi, sana sesleniyorum
Derdimle acıyla, besleniyorum
Ne dersin bir tanem, aşığım sana
Özlemim sendin, ciğerim yanıyor
Bilmem ne olacak, dünyanın hali
Hep ben bilirim der, aslen zavallı
Çok tatlısın, sanki An zerin balı
Seviyorum dedim, kızmasan eğer
Bağırdım çağırdım, ses duyulmuyor
Sıraladım derdi çileyi, hadi yazın
Elinizde kara kalem, bir resim çizin
Ölür isem mezarımı, tenhada kazın
Can cananı arar bulur, işte o zaman
Dostum olanlar, acı günümü bilendir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!