Mezarlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Çöktün semaya simsiyah sisler misali,
Rüyalarıma kazınmış o zalim hayali,
Aklımdan silinmiyor duruşunun o meali,
Issız mekanlara vurdu ilkbahar,
Durumuma sızladı koca çınarlar.
*
Sahte masallara kanmak büyük ziyan,
Mevla dergahında saklıdır derman,
Kulların sunduğu merhemler yalan,
Ruhumu parçalayan o soğuk rüzgar,
İnsafsızca esip bağrımı yırtar.
*
Kopuşu hazmetmek fevkalade çetin,
Fikrime saplanır o koyu kasvetin,
Sonumu getirse dahi o hasretin,
Hatıran içimde kanayan damar,
Izdırap ateşin beynimi sarar.
*
İzmir ufuklarını saran o duman,
Ruhuma fırlatılan amansız yalan,
Uzakta durunca bitmiyor hicran,
Boşlukta kanat çırpıyor martılar,
Fırtınalı deniz teknemi yutar.
*
Mecnun misali çölleri aştım,
Leyla ardında yolumdan şaştım,
Elem şerbetinden kaynayıp taştım,
Feryadıma sağır koca duvarlar,
Sessizce üstüme gölgeler atar.
*
Ağrı tepesinden kopan o telaş,
Yanaklarımdan süzülen kanlı yaş,
Bağrıma bastığım devasa bir taş,
Bütün yollarımı kesti ufuklar,
Nefesimi boğup canımı sıkar.
*
Dicle sularında akıp boğuldum,
Fırat kenarında bitip yoruldum,
Yaprak misali toprağa savruldum,
Sesimi duymayan ulu kayalar,
Durumuma bakıp sessizce kanar.
*
Semayı kaplayan puslu perdeler,
Işığımı çalan siyah geceler,
Sırrımı saklayan sessiz köşeler,
Üstüme saldıran yırtıcı kuşlar,
Vücudumu delik deşik yaparlar.
*
Şiddetli fırtınadan eğildi beden,
Ansızın koparılıp kurudu diken,
Canımı yakıyor tomurcuk iken,
Bağırsam, avazımı yutar çukurlar,
Ağrımı, toprağa gömer mezarlar.