Mezar Başında Biri Var Şiiri - Burak Göç

Ussuz çocuk duvara tutkallamıştı karnesini
Vakit akşamına resmedilen insan boyu duvara
Bir buluta resmetmişti annesini
Buluttan yastıklarla rüya kurardı uykulara

Çığlık duydu insanlar, çığlığı şehirleri aştı
Ussuz çocuk kırık camların saydamlığına ulaştı
Bir avuç toprak üstünde, bir tutam gece yutkundu
Bir şerha rüzgar esti, bir parça korkuya tutundu
Saydamdı, görünmezdi;
kabir başında ağlayan ussuz çocuk
Mezar taşında yazanı okumayı da bilmezdi
Gidemezdi, giden de geri gelmezdi

Bulutlarda resimleri okur, rüyalarda bulutlar çizerdi
Bazen şehre inen karanlık kurtlar çizerdi
Yalnız kalan yavru kuşların da bazen,
Ağızlarında bir tutam beklenti oluşur
Uçmak diyarına uçan anne kuşların hayaliyle
Ussuz çocuk duvara karnesini tutkallardı
Karnesini beğenir, annesini anlardı