Ruhum sıkıldı kaptım cesedimi çıktım dışarı,
Bıraktım kendimi yollara, aşağı ve yukarı.
Kaldırımla sevişirken gözüm ilişti sağıma,
Betonların arasında cennet, yeşil mezarlığa.
Sonra soluma bakıverdim ,her yer beton ve isyan !
Merak ettim acep, ölünce mi kıymetlenir insan ?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta