Zahid’e cami düştü,oysa bana meyhane,
Ben kendim istemedim,ne yapsın bu divane.
Kaderi ben mi yazdım,kazayı ben mi çizdim,
Ömrüm heder olurken,hayatımsa virane.
Hasan’da ister elbet,gülşende gül olmayı,
Çiçekler üzerinde,öten bülbül olmayı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Siz sanırım kaderi yanlış anlayanlardansınız Hasan bey? Eğer kaderin manası sizin dediğiniz gibi olsa idi insanların iradeleri, akılları, iz'anları, idrakleri, mantıkları, vicdanları ve kalpleri olmaması gerekirdi. Yani herkesin uzaktan kumanda ile yönetilen birer robot gibi olmaları gerekirdi. Siz dünyevi işlerinizde zarar ve karınızı tefrik edip daima kar olana yönelirken iş ahrete gelince neden aynı hassasiyeti göstermiyorsunuz acaba?
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta