Meydan Okuyuş Şiiri - Rasimin Günlüğü

Bize dar geliyor şu yalan dünya,
Gurbetin kahrını süreriz güya.
Uyan ey sevdiğim daldığın rüya,
Kırarız zinciri durmaz gideriz!

Gönül feryat eder, duyulmaz sesi,
Bitmez bu dünyanın, gamı gaylesi.

Oklar fırlatıldı yaydan çıkınca,
Mert belli olurmuş meydan yakınca.
Gözümden hiddetle şimşek çakınca,
Dağları yerinden sarsar gideriz!

Yiğit harmanında, erlik okunur,
Zalimlerin tahtı, kökten dokunur.

Ne sultana eğdik ne şaha boyun,
Bize sökmez artık kurulan oyun.
Kurtların yurdunda aranmaz koyun,
Hasretin bağrını yarar gideriz!

Hürriyet aşkıyla, yandık tutuştuk,
Zulmün her bendiyle, vurduk vuruştuk.

Şu asi ruhuma Ferman yazılır,
Mezarımız gurbet ele kazılır.
Kaderin defteri ansız yırtılır,
Bu devranı tersine kurar gideriz!

Yazılan fermanı, bozar geçeriz,
Ecel şerbetini, güler içeriz.