Mevsimsel Tutulmalar Şiiri - Can Elıf

Ciğerim tutulmalıydı,
Kalbin ablasyona girmesi gibi.
Dört mevsimde tutulmalardasın,
Alabora ettiğin denizde nefessiz kaldım.

Göğün mavisine sarılıp
Çarşaf gibi denize sarıldım;
Ne göğün mavisinde,
Ne de denizinde yelken açabildim.

“Gelip geçer” dedin…
Gelip geçsin mi? dedin.

Bir garibim sevdasına kapıldığım adamım,
Gönül gurbetinde çırpınan kuş gibi çarpa çarpa ne kadar çırpınır?

Gülüşümde gölgelendim,
Suretimde gün ışımıyor.
Yeryüzüne göğün mavisi sitemli,
Yağmur bulutları güneşsiz…

Çiçekti gülüşü sende olan,
Kalbine ilk harfti…
Sustum.