Mevsim Şiir Zamanı Şiiri - Melek Dalgıç

Bir şiir yazmak geldi
Desem içimden sana
Baktım da içimden akmıyor
Irmaklar sana
Bir sayfayı çevirirken
Eskisini kapatmadığından olsa
Bir gün çıkıp gelsen de
Zalımın oğlu
O kavurucu güneşi kıskandıran
Bin yıllık hasretinle
Nasılı niceyi sormasam
Gözlerinde kaybolsam
Durulur mu sular
Yağmur alıp hüzünleri götürse
Heybenden etrafına
Vaatsiz sözler yerine
Bin yıllık hasret
Dökülse
Yeşerir mi mevsime geç kalan
İki şehir birleşse
Gün çekse güneşini gündüzünden
Sıyrılıp gitse
Günle benden gitmesen
Zihnimin limanları
Seni bir kıyıda beklese
Ama baştan söyleyeyim
Seni çokta sevemem
Bir ülke var
Yollarını özlediğim sularını
İçimde sönmeyen bir ateş
Onun kadar seni özleyenin
Okunmuş bir romanı
Sayfa sayfa çevirdim
Merak mı etmedim
Mevsim şiir zamanı
Sana değil dedim
Baktım da sana değil derken
Sen içinden geçtin