Demlenmiş oturuyorum hayalin yanı başımda.
İnci beyazı gülüşlerinle, özlem dolu bakışlarınla.
Bir türkü burukluğu gamzelerinde eskiden kalma.
Her kadehin dibinde yüzün, her yudum alışım zehir.
Su gibi akıp giden saatleri izleyen çaresiz gözlerim.
Özlem bahçesinden bir demet uzatıyorum gıyabına.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta