Mevsim bahar'a dönünce, çiçeklenen tarlaları özledim...
Üzerinde uçakların süzülmediği, sadece kuşların kanat çırptığı gökyüzünü...
Okul dönüşü ayağımı sımsıkı saran naylon çizmelerimi..
Arkadaşlarımla ikindi gezmelerimi..
Yün dolgulu bebeğimi..
Kapıdaki köpeğimi,
sıramın üzerine dizdiğim çubuğu fasulyeyi...
Sadece kışın yediğim mandalinayı
ve sadece yaz gelince gördüğüm dometesin kokusunu...
Sevgililerin birbirlerine gönderdikleri resimli mektup kağıtlarını
ve bayramlarda atılan simli tebrik kartlarını...
Kapılarda çekirdek çitleyen gençleri...
Sekiz köşe kasket takan iki büklüm dedeleri...
Boş kola kutularından yapılan iplik koruma kutularını...
Camların önüne dizilen içinde çiçek dikili vita yağı kovalarını..
Ve daha birçok şeyi..
Ben çocukluğumu özledim...
Tam da bu yüzden; modern hayatın çökmesini ve her yeri yabani otların kaplamasını sabırsızlıkla bekliyorum...
Ne diyordu şair;
"Yeniden çiçeklenir belki Dünya
Gök yeniden giyinir mavilerini…
Bakarsın çılgın baharlar gene gelir
Bir uzak kıyıda karşılarız yazı ,
Yüreğimizin bir yanı Sevinç dolar
..
Bir yanı acı.."
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 13:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!