Ol Habib-i Zîşan geldi dünyaya.
Teşrif etti arza, baktı semaya.
Açtı ellerini “Ümmetim” diye,
Evvelen yakardı Rahîm Hüda’ya.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta