Hiçlik Arzusu - I
Her şeyi bırakıp gitme isteği bu,
Bir daha anılmayacak adın.
Meleklerin hafızasından bile silinecek,
O eski, kederli tadın.
Ne bir iz kalacak senden, ne bir sada,
Hiçlik Arzusu - II
Ne dün kaldı avucumuzda, ne bugün,
Zamanın bağları çözüldü bizde.
Geçmiş de gelecek de silindi sessizce,
Kayboldu her iz, derin bir denizde.
Hükmü yok artık ne sözün ne anın,
Hiçlik Arzusu - III (Son Veda)
Zamanın urganıyla kopardık bağımızı,
Ne bir düğüm kaldı, ne bir hatıra.
Dost meclislerinde adımız anılmaz olacak,
Gömüleceğiz o sessiz satıra.
Şiir gibi gözlerin başka dizelerde heba olurken,
Sensizliği yazıyorum kimsesiz mısralarıma.
Ziyan edilen her bakışın gölgesi düşerken,
Ben yine seni çizerim harf harf yalnızlığıma.
Ölünce dinlenecek bu çırpınan ruhumuz,
Siner belki o zaman kalbimizdeki sızı.
Sessiz bir gölgesine sığınırız gecenin,
Örtüp üstümüze yorgun, uzak bir yıldızı.
Ne bir sitem kalır geride ne de geç kalmış hüzün,
Ruhumu arıyorum görmedin mi çocuk?
Hastane koridorlarında koşan haylaz aşık,
Gece yarısı fısıldayan soğuk duvarlar
Ne bir iz bıraktı geride ne bir soluk.
Söyle çocuk, nereye sakladı adımı zaman?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!