Bir metro seyahati, kısa bir yolculuk
bindik ilk duraktan karşımda altı kişi oturmuşlar yan yana
üçü kadın ikisi erkek biri çocuk..
Sağdaki kadın şapkalı, ağzını açmadan cak cak sakız çiğniyor
orta yaşları geçmiş finişe son sürat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta