Ölmüş kalmış ne fark eder
Acıyla doluysa vücut
Dert,çile,gam,kahır keder
Hepside var bende mevcut
Alışmışım artık cevre,cefaya
Her türlü acının tiryakisiyim
Sırtımı dönmüşüm zevke,sefaya
Her türlü acının tiryakisiyim
Durdurma, bu aşkın çarkını döndür
Şu mahzun gönlümde açma yarayı
Bağrımda yanan bu ateşi söndür
Hasreti uzatıp açma arayı
Adi gönlüm seve seve zalım seversin
Her şeytanı bana melek diye översin
Görmedim ki bir sevdiğin hakkını versin
Görmedim ki bir sevdiğin muradın versin
Kafama bir kurşun sıksaydın keşke
Öyle kalbi kırık bırakmasaydın
Öldürüp kapıdan çıksaydın keşke
Duyguları buruk bırakmasaydın
Gün gelip miad dolacak
Can veren canı alacak
Sen kendine kalmaz iken
Ne varki sana kalacak
Kurumadan kaynağı gözlerimin
Ben ummanlar dökmeye alıştım artık
Hiç faydası olmadı sözlerimin
Hep cevri cefa çekmeye alıştım artık
Mevla’ya sığındım senin şerrinden
Beni ellerinden Allah kurtarsın
Bela fışkırıyor her bir yerinden
Beni ellerinden Allah kurtarsın
Bir zaman aşkınla yanarım belki
Gönlümün canında canı olursun
Üzülür, ağlarım, kanarım belki
Gönlümün kanayan yanı olursun
Sözde hiç adını anmayacaktım
Üzülüp aşkınla yanmayacaktım
Bir daha maziye dönmeyecektim
Gün akşam olmadan özledim seni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!