Gönül gönül söyle gönül
Yar dediğin nerde gönül
Madem bir hal bilmez sevdin
Müstehaksın derde gönül
Elimi sallasam ellisi gelir
Başımı sallasam tellisi gelir
Allısı morlusu güllüsü gelir
Gönül seni sevmiş sende ısrarlı
Oturmuş ağlarsın derdim var diye
Sen daha ağlatan dert görmemişsin
Bu feryat,bu figan,bu isyan niye
Sen daha çilekeş fert görmemişsin
Gözleri ürpertecek vaziyetteyim
Görmesen daha iyi beni bu halde
Dostların kalbindeki taziyetteyim
Görmesen daha iyi beni bu halde
Saç sakal beyaz bir birine karışmış
Sakın bana ayrılıktan söz etme
Bir saniye bile sensiz kalamam
Dağlayıp gönlümü yakıp köz etme
Seni kaybetmeyi göze alamam
Dertliyim dünyaya geldim geleli
Her gün efkârlıyım, her gün çileli
Ağlarım kendimi bildim bileli
Akan gözyaşımı silen olmadı
Mutluluk ne demek bilemedim ki
Akan gözyaşımı silemedim ki
Ömrümce ağladım ömrümce yandım
Bir gün olsun biraz gülemedim ki
Ben böyle divaneysem,böyle serhoşsam
İçtiğim aşkındır yar başka mey değil
Aşkın ney nağmesiyle bin ömür coşsam
Ruhumda inleyen aşk,başka ney değil
Yüzünü gördüğümde taş kesildiğim
Gönlüm bir umutsuz sevdanın mesti
Gönlüm aşk yolunda kırılan testi
Seninle yolumuz çakıştı amma
Hasret rüzgarları çok erken esti
Candan gönülden sever severse
Rastlasa kalbinin sevda dengine
Ah bir de sevdiği elini verse
Boyatır gönlünü aşkın rengine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!