Ne gülmüşüm yokluğunda ne gün yüzü görmüşüm
Işığına ihtiyacım var be güneşim
Sensiz dönmüyormuş dünya karanlıkta körmüşüm
Aşığına geceleri yar be güneşim
Unuturum seni günün birinde
Ömür boyu çağlayacak değilim
Gömerim gönlümün aşk kabirinde
Ömür boyu ağlayacak değilim
Bir zamanlar senin kulun,kölendim
İsmini andığım geçti o yıllar
Yıllarca yalvarıp sevgi dilendim
Aşkınla yandığım geçti o yıllar
Sen gittin gideli ağlar dururum
Durulmak bilmiyor gözümdeki sel
Hasretle kalbimi dağlar dururum
İşit feryadımı neredeysen gel
Dünya sensiz zindan,dünya sensiz loş
Dünyanın dertleri bendedir sanki
Bakarım etrafa herkes gülüyor
Bendeki talihsiz öyle bir can ki
Acılar içinde her gün ölüyor
Gözlerinde görülüyor yüreğimin eceli
Nice badireler aştım sensizliği aşamam
Sen gidersen eder bende bilki ölüm tecelli
Kapanır gözümde perde fazla yaşamam
Tersine dönderdin benim dünyamı
Mevla seni gönlümde helak etsin
Zehir ettin yüreğime sevdamı
Sen başıma gelen bir felaketsin
Hayranım saçlarının nakışına
Sen nereye ben oraya giderim
O kara gözünün bir bakışına
Bütün bu alemi kurban ederim
Sevmişim,severim seni ebeden
Aşkından gayri aşk gözetmem gülüm
Uğruna fedadır bu can bu beden
Başka sevgiliden söz etmem gülüm
Kırsanda sana kem söz etmem gülüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!