Metin Beyazlı Şiirleri - Şair Metin Beyazlı

Kimler gelip kimler göçtü dünyadan
Dünyada iz bırakan kul kazandı
Kalbini temizle şirkten, riyadan
Rabbine kulluk yapan kul kazandı

İyi insan ol ki mutlu olasın..

Nurlu sabahları göster kuluna
Kulunu kullara muhtac eyleme
Düştüm derde muhtac oldum dermana
Kulunu kullara muhtac eyleme

Döktüm gözlerimden kanlı yaşları

Yaktın beni kül ettin ateşinle kavurdun
Attın rüzgar önüne küllerimi savurdun
O masmavi gözlerle beni kalbimden vurdun
Yaktın aşkın oduna küllerimi savurdun

Gönül bağlandı sana bilmem ki neye yarar

Eğdim boynumu Rabbime, ismi vird oldu dilime
Gece gündüz andım onu, doyamadım lezzetine
Yapıştım ben sebeplere, derman aradım derdime
Derman senin, dert senindir, kul olmak tek hedefimdir

Yalvarırım yüce Rabbim el açtırma başkasına

Seviyorsan bu vatanı
Yönel oku sen kur’an-ı
Nolur üzme gel atanı
Sen hakkıyla kur’an oku

İnmemiştir ölülere

Kulaklar sağır olmuş gozler görmez kör olmuş
Ehli küfrün vicdanı kin ve nefretle dolmuş
Müslümanlar uyuyor uykudan sarhoş olmuş
Bin parçaya bölünmüş Ümmet ruhu kaybolmuş

Vahdetimiz bozuldu kollarımız kırıldı

Aç gözünü ey insan uyan uykudan uyan
Seni asıl sen yapan yüce kurana dayan
Zalime boyun eğme mazlumlardan yana ol
Göğsündeki imanla kendine gel ve doğrul

Uyan artık uykudan namertlere kul olma

Keyfiyet yönünden üç tür insan var
Kalbi taştan katı İnsan-ı câhil
Kafası karışık ufkuysa çok dar
Kalbi taştan katı İnsan-ı câhil

İnsanlık anlamaz hakikat bilmez

Rabbe giden yol ne güzel
Terkeyleme kıl namazın
Kıyamda ki kul çok özel
Terkeyleme kıl namazın

Huzura varınca gece

Aşkın ateşine yandıysa gönlüm
Gönlün yanışından bilmem kime ne
Hakkın yollarında bittiyse ömrüm
Ömrün bitişinden bilmem kimene

Zalime baş kaldırıp tepki verdimse