Buralarda gök üşümeye başlayıp da rengi döndüğünde maviden griye,
Bana bir tek oturup hesap etmek kalıyor artık ne kaldıysa senden geriye.
Tutulmuyor çatlamış ellerim artık kimselerce sıcacık; dilim tutuluyor aksine.
Bir ellerimi ısıtmayı beceremedim alıştım da bunca çekilenlerin hepsine.
Kurşun renkli günlerde ancak çevirebilir oldum gözlerimi dışarıya.
Soluklandım ve dahi güldüm de ama ulaşamadım yaşamakta başarıya.
Ne zormuş meğer gidenin ya da gönderdiğinin ardından su döküp gelişini beklemesi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta