Buralarda gök üşümeye başlayıp da rengi döndüğünde maviden griye,
Bana bir tek oturup hesap etmek kalıyor artık ne kaldıysa senden geriye.
Tutulmuyor çatlamış ellerim artık kimselerce sıcacık; dilim tutuluyor aksine.
Bir ellerimi ısıtmayı beceremedim alıştım da bunca çekilenlerin hepsine.
Kurşun renkli günlerde ancak çevirebilir oldum gözlerimi dışarıya.
Soluklandım ve dahi güldüm de ama ulaşamadım yaşamakta başarıya.
Ne zormuş meğer gidenin ya da gönderdiğinin ardından su döküp gelişini beklemesi.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta