Hayat dediğini ne kadar uzun sanırsın ki?
O sağlam zannettiğin yol, pamuktan bir iplik.
Ömrünün neresinde olduğunu nereden bileceksin ki?
Kefeni giydiriyorlar bir kıza beklerken gelinlik.
“Neyim var? ” diye isyanın zirvesinde duran asi gençlik.
Neyiniz yok ki? Nefes alıyorken, yürüyebiliyorken dimdik!
Lokma geçmeyen boğazlar, duymayan kulaklar, görmeyen gözler…
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta